bezorging-wit
Shipping within 1-2 days
klantenservice-wit
Expert customer service
essentiele-olien-wit
Human-grade, organic products
getest-wit
Scientifically proven ingredients
bezorging-wit
Shipping within 1-2 days
klantenservice-wit
Expert customer service
essentiele-olien-wit
Human-grade, organic products
getest-wit
Scientifically proven ingredients
bezorging-wit
Shipping within 1-2 days
klantenservice-wit
Expert customer service
essentiele-olien-wit
Human-grade, organic products
getest-wit
Scientifically proven ingredients
Home › Begrippenlijst

Glossary

Filter terms

5-lipoxygenase zet arachidonzuur om in leukotriënen, signaalstoffen die betrokken zijn bij ontstekingsreacties. In laboratoriumonderzoek remmen boswellazuren dit enzym. In volbloedtesten zijn de uitkomsten minder eenduidig.

De term adaptogeen komt uit Russisch onderzoek uit de vorige eeuw. Het is geen erkende categorie bij voeders. Onderzoek richt zich vooral op de HPA-as en signaalroutes in de cel.

Agaricus blazei bevat bètaglucanen en andere polysachariden. Het onderzoek komt vooral uit cel- en diermodellen en studies bij mensen.

Akkermansia muciniphila breekt mucine af, het eiwit in het darmslijm. Onderzoek komt vooral uit muizen en mensen.

Alfagolven hebben een frequentie van ongeveer 8 tot 13 hertz en worden gemeten met een EEG. Ze horen bij rust met de ogen dicht.

Alkaloïden zijn plantenstoffen met stikstof in hun bouw. Veel ervan smaken bitter en hebben een duidelijke invloed op het lichaam. Berberine is een voorbeeld.

Eiwitten zijn ketens van aminozuren. Sommige aminozuren maakt het lichaam zelf, andere moeten uit de voeding komen. Welke essentieel zijn, verschilt per diersoort: katten hebben bijvoorbeeld taurine uit de voeding nodig.

AMPK reageert op de verhouding tussen energierijke en energiearme moleculen in de cel. Is er weinig energie, dan schakelt AMPK processen in die energie opleveren.

Anandamide is een vetachtige signaalstof uit het endocannabinoïdsysteem, die past op de ontvangers CB1 en CB2. Het lichaam maakt anandamide wanneer het nodig is en het enzym FAAH breekt het weer af.

Antioxidanten geven een elektron af aan een vrij radicaal, zodat dit minder reactief wordt. Het lichaam maakt er zelf een aantal, zoals glutathion, en haalt andere uit de voeding, zoals vitamine C en E.

Arabinogalactanen zijn vertakte polysachariden uit galactose en arabinose. Darmbacteriën fermenteren ze langzaam tot korteketenvetzuren.

De wortel van Withania somnifera bevat withanoliden, steroïdale lactonen. Bij mensen en proefdieren is onderzocht hoe het cortisol en de stressrespons beïnvloedt. Bij hond en kat zijn er weinig gegevens.

Astaxanthine is een carotenoïde uit algen, dat zich ophoopt in kreeftachtigen en zalm. De structuur kan vrije radicalen wegvangen in de vetlaag van celmembranen.

Astragalus membranaceus bevat saponinen (astragalosiden), polysachariden en flavonoïden. Het onderzoek naar deze stoffen komt vooral uit cel- en diermodellen.

ATP is een molecuul dat energie vasthoudt in de bindingen tussen fosfaatgroepen. Als een fosfaatgroep loskomt, komt er energie vrij die de cel kan gebruiken. De meeste ATP wordt gemaakt in de mitochondriën.

Berberine is een isochinoline-alkaloïde. In cel- en diermodellen is onderzocht hoe het AMPK activeert, een energiesensor van de cel. Het wordt beperkt opgenomen en beïnvloedt enzymen zoals CYP3A4.

Bètaglucanen zijn glucoseketens met bèta-1,3- en bèta-1,6-bindingen. Afweercellen herkennen ze via receptoren zoals Dectin-1. Dat is onderdeel van hoe het aangeboren immuunsysteem schimmels herkent.

Biest bevat veel antistoffen, lactoferrine en groeifactoren. Pasgeboren honden en katten krijgen via biest een groot deel van hun eerste afweerstoffen, omdat er weinig via de placenta overgaat.

Een biofilm bestaat uit micro-organismen in een zelfgemaakte laag van polysachariden, eiwitten en DNA. In een biofilm kunnen ze zich anders gedragen dan los levende cellen, en dat wordt vooral in het laboratorium onderzocht.

De barrière bestaat uit de cellen van de haarvaten in de hersenen, met strakke verbindingen en eigen transporteiwitten.

Boswellazuren, zoals KBA en AKBA, zijn triterpenen die goed oplossen in vet. Hoeveel erin zit, verschilt per herkomst en extract.

De hars bevat pentacyclische triterpenen, zoals KBA en AKBA. Het gehalte verschilt per herkomst en extract. In laboratoriumonderzoek remmen deze stoffen 5-LOX, maar de opname in het bloed is laag.

Bromelaïne is een mengsel van proteasen uit ananas. Het wordt onderzocht bij eiwitvertering en, in het laboratorium, bij signaalstoffen van het immuunsysteem.

Butyraat ontstaat bij de fermentatie van vezels door bepaalde darmbacteriën. De cellen van de dikke darm gebruiken het als belangrijke energiebron.

Bij cachexie speelt meer dan alleen te weinig eten: ook de stofwisseling verandert. Daardoor is het niet hetzelfde als gewoon vermageren.

Calciumhydroxyapatiet is een mineraal van calcium en fosfaat. Het is de belangrijkste minerale bouwstof van tandglazuur, tandbeen en bot.

Carotenoïden geven planten, algen en sommige dieren een gele, oranje of rode kleur. Ze lossen op in vet. Bètacaroteen en astaxanthine zijn voorbeelden.

CFU staat voor colony forming unit. Het getal geeft aan hoeveel micro-organismen in het laboratorium kunnen uitgroeien tot een kolonie. Op een etiket staat het meestal in miljoenen of miljarden per capsule.

Inonotus obliquus bevat melaninepigmenten, betuline en polysachariden. De antioxidantcapaciteit is vooral in laboratoriumtesten gemeten.

Chlorella Growth Factor is een waterextract uit chlorella. De samenstelling verschilt per bereiding, en onderzoek is beperkt.

Chondroïtinesulfaat is een negatief geladen glycosaminoglycaan dat aan het eiwit aggrecan vastzit. Door die lading trekt het water aan, wat kraakbeen veerkracht geeft bij druk.

Collageen bestaat uit drie eiwitketens die als een touw om elkaar draaien. Enzymen die vitamine C nodig hebben, maken die structuur stabiel. Type I zit vooral in huid en bot, type II vooral in kraakbeen.

Colonocyten nemen water en zouten op en gebruiken korteketenvetzuren, vooral butyraat, als belangrijke energiebron.

Glutamine en arginine zijn voorbeelden bij veel diersoorten. Bij katten is arginine ook onder normale omstandigheden essentieel.

Cordyceps bevat cordycepine, dat lijkt op adenosine, en polysachariden. Onderzoek komt vooral uit cel- en diermodellen.

Coriolus versicolor bevat polysaccharopeptiden, zoals PSP en PSK. Dat zijn polysachariden die aan eiwitten vastzitten.

P450-enzymen zitten vooral in de lever en zetten veel lichaamsvreemde stoffen om. Stoffen die deze enzymen beïnvloeden, kunnen ook de afbraak van medicijnen veranderen. Daarom is overleg bij medicatie belangrijk.

D-mannose is een suiker die in kleine hoeveelheden in fruit voorkomt. Het lichaam gebruikt een klein deel om eiwitten op te bouwen. Een groot deel komt onveranderd in de urine terecht.

De verbinding loopt via de nervus vagus, hormonen, afweerstoffen en stoffen die darmbacteriën maken. Veel onderzoek komt uit muismodellen. Ook wordt veel serotonine in de darm gemaakt, maar dat bereikt de hersenen niet rechtstreeks.

Onderzoek laat verbanden zien tussen darmflora, immuunsysteem en huid, vooral bij mensen en muizen. Oorzaak en gevolg zijn daarbij vaak nog niet duidelijk.

De darmwand laat voedingsstoffen door en houdt andere deeltjes tegen. Tight junctions regelen de weg tussen de cellen door. Onderzoekers meten de doorlaatbaarheid met speciale testsuikers.

Dectin-1 zit op onder meer macrofagen. Dit eiwit herkent bètaglucanen uit de celwand van schimmels en is onderdeel van het aangeboren afweersysteem.

DGL staat voor gedeglycyrrhizineerd. Glycyrrhizine kan de zouthuishouding beïnvloeden en is daarom grotendeels uit het extract gehaald. De flavonoïden blijven in het extract.

DHA is een omega-3-vetzuur met tweeëntwintig koolstofatomen. Het is een belangrijk bestanddeel van de membranen in hersenen en netvlies.

Dibenzo-alfa-pyronen zijn kleine aromatische verbindingen. In laboratoriumonderzoek zijn ze bestudeerd in relatie tot co-enzym Q10 en de mitochondriale keten. Onderzoek bij dieren is beperkt.

EGCG is een polyfenol uit de groep van de catechines, dat vooral in groene thee zit. Katten breken polyfenolen zoals EGCG beperkt af.

Het membraan bestaat vooral uit eiwitten, met collageen, glycosaminoglycanen en hyaluronzuur. Onderzoek naar aanvulling via de voeding is beperkt en vooral gedaan bij mensen en honden.

Dit systeem bestaat uit receptoren als CB1 en CB2, lichaamseigen stoffen als anandamide en 2-AG, en de enzymen die deze stoffen maken en afbreken. Het komt voor bij alle zoogdieren.

Voorbeelden zijn glutathion en enzymen als superoxidedismutase en catalase. Het tegenovergestelde is exogeen: antioxidanten uit de voeding.

Enterocyten hebben microvilli die het oppervlak vergroten. Ze worden in de darmcrypten aangemaakt, schuiven omhoog en worden binnen enkele dagen vervangen.

De term komt uit onderzoek naar endocannabinoïden uit de jaren negentig. Later is hij ook gebruikt voor mengsels uit de plant, maar het bewijs daarvoor is beperkt.

Enzymen versnellen reacties zonder daarbij zelf op te raken. Elk enzym werkt op een bepaalde stof. Veel enzymen hebben daarbij een hulpstof nodig, zoals een vitamine of mineraal.

EPA is een omega-3-vetzuur met twintig koolstofatomen. Het wordt ingebouwd in celmembranen en is de uitgangsstof voor eigen signaalstoffen, die concurreren met die uit arachidonzuur.

Bij EPI maakt de alvleesklier te weinig enzymen voor de vertering van vet, eiwit en zetmeel. De diagnose stelt de dierenarts, onder meer met een bloedtest (TLI).

Ergothioneïne is een zwavelhoudend aminozuur dat dieren niet zelf maken en via de voeding binnenkrijgen. Het lichaam heeft er een eigen transporteiwit voor, OCTN1, en het hoopt zich op in bepaalde weefsels.

FAAH staat voor fatty acid amide hydrolase. Het enzym splitst vetzuuramiden, zoals anandamide. CBD wordt onderzocht in relatie tot dit enzym.

Enzymen zoals glutathion-S-transferasen en UDP-glucuronyltransferasen koppelen stoffen aan moleculen zoals glutathion of glucuronzuur. Katten hebben een beperkte glucuronidering, wat relevant is voor veel plantenstoffen.

Bij fermentatie zetten bacteriën en gisten suikers en vezels om zonder zuurstof. Daarbij ontstaan onder meer zuren, zoals melkzuur en boterzuur, en gas.

Flavonoïden zijn plantenstoffen met een vaste bouw van drie ringen. Ze geven planten vaak kleur en zitten onder meer in fruit, thee en kruiden. Quercetine is een bekend voorbeeld.

FOS zijn korte fructoseketens die niet door eigen enzymen worden afgebroken. Darmbacteriën fermenteren ze in de dikke darm tot korteketenvetzuren.

Fosfatidylcholine is een fosfolipide met de stof choline in de bouw. Het komt veel voor in celwanden en in lecithine, en wordt ook gebruikt om liposomen te maken.

Fosfolipiden hebben een waterminnende kop en twee vetzuurstaarten. Krillolie bevat veel omega-3 in deze vorm. Calanusolie bevat juist vooral wasesters.

Fulvinezuur is een fractie van humusstoffen met relatief kleine moleculen en veel carboxylgroepen. Die groepen kunnen metaalionen binden. De samenstelling verschilt per herkomst.

Fyto-oestrogenen komen voor in onder meer alfalfa en soja. Omdat ze in bouw op oestrogeen lijken, is voorzichtigheid nodig bij hormoongevoelige aandoeningen.

De hennepplant maakt meer dan honderd cannabinoïden, waaronder CBD, CBG en THC. Ze verschillen sterk in hoe ze aan receptoren binden.

Bij een fytosomale vorm zit een plantenstof vast aan fosfolipiden, dezelfde soort vetten als in de wand van cellen. Deze vorm wordt gekozen om de opname te ondersteunen.

GABA is de belangrijkste remmende neurotransmitter in het centrale zenuwstelsel. Het lichaam maakt het uit glutamaat, met vitamine B6 als cofactor.

Glucosamine is een aminosuiker die het lichaam maakt uit glucose en glutamine. Het is een bouwsteen van glycosaminoglycanen zoals hyaluronzuur. Onderzoek naar aanvulling via de voeding geeft wisselende uitkomsten.

Glycosaminoglycanen zijn lange, negatief geladen suikerketens, zoals hyaluronzuur en chondroïtinesulfaat. Ze binden water en geven weefsels zoals kraakbeen hun veerkracht.

IGF-1 en TGF-bèta zijn signaaleiwitten die binden aan receptoren op cellen. Bij aanvulling via de voeding is onzeker of ze werkzaam in weefsels aankomen, omdat eiwitten in de darm worden afgebroken.

Homocysteïne ontstaat als methionine een methylgroep heeft afgegeven. Met hulp van folaat en vitamine B12 kan het lichaam het weer omzetten in methionine.

Bij spanning maakt de hypothalamus CRH. Dat zet de hypofyse aan tot ACTH, en dat zet de bijnier aan tot cortisol. Cortisol geeft op zijn beurt een terugkoppeling aan de hersenen.

Humusstoffen zijn complexe organische verbindingen in bodem en veen. Fulvinezuur is de fractie met kleinere moleculen en humuszuur de fractie met grotere moleculen.

Hyaluronzuur is een glycosaminoglycaan dat onder meer voorkomt in gewrichtsvocht, kraakbeen en huid. Het kan veel water binden en geeft gewrichtsvocht zijn stroperigheid.

Het ileum neemt onder meer vitamine B12 en galzuren op. Het gaat over in de dikke darm.

Intrinsieke factor bindt vitamine B12, waarna de cellen van het ileum dit complex opnemen via een eigen receptor. Bij de kat komt het vrijwel alleen uit de alvleesklier, bij de hond vooral.

Inuline is een fructaan dat onder meer in cichoreiwortel zit. De darm van hond en kat kan het niet zelf afbreken. Darmbacteriën fermenteren het tot onder meer korteketenvetzuren.

Keratine is een eiwit met veel cysteïne. Tussen de cysteïnes ontstaan zwavelbruggen, die het eiwit stevig maken. Haar, nagels en de buitenste huidlaag bestaan er voor een groot deel uit.

L-carnitine vervoert lange vetzuren de mitochondriën in. Daar worden ze omgezet in energie. Het lichaam maakt L-carnitine zelf en haalt het ook uit de voeding.

L-theanine lijkt qua structuur op glutamaat. Bij mensen is onderzocht hoe het de alfa-hersengolven beïnvloedt. Bij hond en kat zijn er weinig gegevens.

L-tryptofaan is een essentieel aminozuur. Het lichaam maakt er in twee stappen serotonine van, en daaruit melatonine. Bij de tweede stap is vitamine B6 nodig.

Hericium erinaceus bevat hericenonen en erinacinen. In cel- en diermodellen is onderzocht hoe deze stoffen de aanmaak van zenuwgroeifactor (NGF) beïnvloeden.

Lipase knipt vetten, amylase knipt zetmeel en protease knipt eiwitten. Het lichaam maakt deze enzymen ook zelf, vooral in de alvleesklier.

Een liposoom is een bolletje met een wand van fosfolipiden, net als een celmembraan. Stoffen kunnen in de waterige kern of in de vetwand zitten. Hoeveel dit de opname verhoogt, verschilt per stof en per bereiding.

Lipopolysaccharide zit in de buitenmembraan van gramnegatieve bacteriën. Het wordt herkend door de receptor TLR4 op afweercellen.

Deze capsule is gemaakt van een materiaal dat bij een lage pH niet oplost en pas bij een hogere pH opengaat, dus meestal na de maag.

Grifola frondosa bevat bètaglucanen, waaronder de zogeheten D-fractie. Het onderzoek komt vooral uit cel- en diermodellen.

MCT staat voor medium chain triglycerides. Dit zijn vetten met kortere ketens dan de meeste vetten in voeding. Ze worden vaak gemaakt uit kokosolie en gebruikt als drager voor vetoplosbare stoffen.

Melkzuurbacteriën, zoals soorten van het geslacht Lactobacillus, halen hun energie uit het omzetten van suikers in melkzuur. Daardoor wordt hun omgeving iets zuurder. Ze komen voor in de darm, in de mond en in gefermenteerde voeding. Eigenschappen gelden per stam.

Mestcellen bevatten korrels met onder meer histamine en geven die af bij activatie. Ze zitten vooral bij grensvlakken zoals huid, darm en luchtwegen en horen bij de aangeboren afweer.

Methylcobalamine is cofactor van methioninesynthase, dat homocysteïne omzet in methionine. Het lichaam kan ook andere vormen van B12 hierin omzetten.

Methylfolaat levert een methylgroep aan de methioninecyclus. Het werkt daar samen met vitamine B12.

Een methylgroep is een klein scheikundig groepje dat enzymen aan andere stoffen koppelen. Zo kan de eigenschap van die stof veranderen. Dit proces heet methylering.

De keten bestaat uit vier eiwitcomplexen, co-enzym Q10 en cytochroom c. Daarbij worden protonen door het membraan gepompt, en de stroom terug drijft ATP-synthase aan.

Mitochondriën hebben een eigen binnenmembraan waarin de elektronentransportketen zit. Via die keten ontstaat ATP, de energiedrager van de cel. Cellen met veel energiebehoefte, zoals hartspiercellen, bevatten er veel.

Mannan-oligosacchariden komen uit de celwand van gisten. In diervoederonderzoek is bestudeerd hoe ze de darmflora beïnvloeden.

MSM is een organische zwavelverbinding. Hoeveel van de zwavel uit MSM wordt ingebouwd, is beperkt onderzocht. Onderzoek naar de effecten is vooral gedaan bij mensen en proefdieren.

N-acetylglucosamine is een afgeleide van glucosamine. Het lichaam gebruikt het bij de opbouw van onder meer hyaluronzuur. Het wordt vaak uit schaaldieren gewonnen.

N-acetylcysteïne levert cysteïne, de beperkende bouwsteen voor glutathion. Door de vrije thiolgroep kan NAC ook zwavelbruggen in eiwitten verbreken. Dat wordt onderzocht bij slijm en bij biofilms.

NAD+ is een co-enzym bij redoxreacties in de energiestofwisseling. Sirtuïnen en PARP’s verbruiken het ook. Bij mensen en proefdieren daalt de hoeveelheid in weefsels vaak met de leeftijd. NAD+ zelf wordt slecht opgenomen via de darm.

Neutrofielen horen bij het aangeboren afweersysteem. Ze bevatten korrels met onder meer lactoferrine en enzymen, en ze bevatten veel vitamine C.

NF-kB is een transcriptiefactor, een eiwit dat genen aanzet. Het stuurt onder meer de aanmaak van signaalstoffen bij ontstekingsreacties. Veel plantenstoffen zijn er in laboratoriumonderzoek op getest.

NGF bindt aan de receptor TrkA op zenuwcellen en is belangrijk voor de groei en het overleven van bepaalde typen zenuwcellen.

NK-cellen herkennen cellen die veranderd zijn, onder meer via het ontbreken van bepaalde oppervlakte-eiwitten. Ze horen bij het aangeboren immuunsysteem.

Oxidatieve stress ontstaat als de vorming van reactieve zuurstofverbindingen groter is dan de capaciteit van het antioxidantsysteem. Dat kan eiwitten, vetten en DNA beschadigen.

Pyridoxaal-5-fosfaat is de actieve vorm van vitamine B6. Het is cofactor van meer dan honderd enzymen, vooral in de aminozuurstofwisseling, ook bij de aanmaak van neurotransmitters.

PEA behoort tot de N-acylethanolamines. Het lichaam maakt het op vraag aan via het enzym NAPE-PLD en breekt het af via FAAH en NAAA. PEA bindt aan PPAR-alfa en nauwelijks rechtstreeks aan CB1 en CB2. In cel- en diermodellen is onderzocht hoe het mestcellen beïnvloedt.

Pectine is een oplosbare vezel die is opgebouwd uit galacturonzuur. Je kent het als geleermiddel in jam. Darmbacteriën fermenteren pectine in de dikke darm tot korteketenvetzuren.

C-fycocyanine is een eiwit met een blauw pigment, dat in spirulina helpt bij het opvangen van licht. In laboratoriumonderzoek is het bestudeerd als antioxidant.

Een plant bevat veel stoffen tegelijk. Of die samen anders werken dan een losse stof, verschilt per plant en is vaak niet goed onderzocht.

Pili zijn dunne eiwitdraadjes aan de buitenkant van een bacterie. Bacteriën gebruiken ze onder meer om zich aan een oppervlak te hechten. Lactobacillus rhamnosus GG heeft pili waarmee de bacterie zich aan het slijmlaagje op de darmwand kan hechten.

Piperine is een alkaloïde uit zwarte peper. Het remt enzymen die stoffen omzetten, zoals bij de glucuronidering in de lever, en verhoogt daardoor de bloedspiegel van onder meer curcumine bij mensen en proefdieren.

Polyaminen, zoals spermidine en spermine, zijn kleine moleculen met meerdere stikstofgroepen. Elke cel maakt ze zelf en ze komen ook voor in voeding. Ze hechten zich aan DNA en RNA en spelen een rol bij de aanmaak van eiwitten. Ook de gist Saccharomyces boulardii geeft polyaminen af.

Polyfenolen bestaan uit meerdere fenolringen. Voorbeelden zijn flavonoïden, curcumine en resveratrol. Veel polyfenolen worden matig opgenomen en daarna snel omgezet door de lever en darmbacteriën.

De term wordt ook gebruikt voor geïnactiveerde micro-organismen en hun bestanddelen. De definitie is daarom niet overal gelijk.

PPAR-alfa is een kernreceptor die samen met RXR aan DNA bindt en zo genen aan of uit zet. Dat zijn onder meer genen voor de vetstofwisseling. In cel- en diermodellen beïnvloedt activering ook genen van ontstekingsreacties.

Proanthocyanidinen zijn ketens van kleinere polyfenolen. Ze komen voor in onder meer cranberry, meidoorn en druivenpitten. De manier waarop de bouwstenen aan elkaar zitten, verschilt per plant.

Quercetine is een flavonol. In cel- en diermodellen is onderzocht hoe het mestcellen en enzymen zoals CYP3A4 beïnvloedt. Na opname wordt het snel omgezet, waardoor resultaten uit het laboratorium niet zomaar gelden voor het hele dier.

Ganoderma lucidum bevat triterpenen, zoals ganoderinezuren, en polysachariden. Het onderzoek komt vooral uit cel- en diermodellen en enkele studies bij mensen.

Resveratrol is een stilbeen. In cel- en diermodellen is onderzocht hoe het sirtuïnen beïnvloedt. Het wordt goed opgenomen, maar snel omgezet, waardoor er weinig vrij resveratrol in het bloed komt.

Rhodiola rosea bevat rosavinen en salidroside. Onderzoek naar de stressrespons is vooral gedaan bij mensen en proefdieren, met wisselende kwaliteit.

SAMe wordt in het lichaam gemaakt uit het aminozuur methionine en ATP. Het geeft methylgroepen door aan andere stoffen, zoals DNA en eiwitten. Bij de verdere omzetting ontstaat onder meer cysteïne.

Saponinen bestaan uit een vetachtig deel met daaraan suikergroepen. Door die bouw lossen ze deels op in water en deels in vet, en kunnen ze schuim geven. Ze komen voor in planten als astragalus.

Korteketenvetzuren, zoals acetaat, propionaat en butyraat, ontstaan bij de fermentatie van vezels. Ze worden opgenomen door de darmwand en dienen als energiebron en signaalstof.

Senescente cellen delen niet meer en scheiden signaalstoffen af. Stoffen die deze cellen opruimen, heten senolytica. Dit wordt vooral onderzocht bij proefdieren.

Lentinula edodes bevat lentinan, een bètaglucaan. Het onderzoek komt vooral uit cel- en diermodellen en studies bij mensen.

Secretoir IgA wordt door plasmacellen in slijmvliezen gemaakt en over de slijmvlieslaag afgegeven. Het bindt deeltjes en micro-organismen, en houdt ze zo weg van het slijmvlies.

Silymarine is een mengsel van flavonolignanen, met silybine als belangrijkste stof. Het lost slecht op in water.

Sirtuïnen zijn enzymen die acetylgroepen van eiwitten halen en daarbij NAD+ verbruiken. Ze zijn betrokken bij de stofwisseling en het onderhoud van DNA.

Stearidonzuur zit op de route van omega-3-vetzuren een stap verder dan alfa-linoleenzuur uit planten. Het lichaam kan het verder omzetten in EPA.

Stikstofmonoxide (NO) is een klein gas dat het lichaam maakt uit het aminozuur L-arginine. Het werkt als signaalstof tussen cellen, onder meer in de wand van de bloedvaten.

Bij een synbioticum zitten probiotica en prebiotica samen in één product. Het idee is dat de vezels de micro-organismen ondersteunen.

Gewrichtsvocht wordt gemaakt door het synoviale membraan en bevat onder meer hyaluronzuur. Omdat kraakbeen geen bloedvaten heeft, krijgt het via dit vocht zijn voedingsstoffen.

Taurine is een aminozuur dat niet in eiwitten wordt ingebouwd. Het zit veel in de hartspier, de ogen en de galzouten. Katten maken het zelf onvoldoende aan en moeten het uit hun voeding halen.

Terpenen zijn de stoffen die planten hun geur geven, zoals bij hennep, citrus en dennen. Ze lossen op in vet.

Th1- en Th2-cellen zijn T-helpercellen met een eigen profiel van signaalstoffen. Het model is een vereenvoudiging: er zijn ook andere typen T-cellen.

Tight junctions bestaan uit eiwitten zoals claudines en occludine. Ze sluiten de ruimte tussen cellen af en bepalen welke kleine deeltjes tussen de cellen door kunnen.

Triterpenen komen voor in planten en paddenstoelen. Ze zijn vaak bitter en lossen goed op in vet. De ganoderinezuren uit reishi en de boswellazuren uit wierookhars zijn voorbeelden.

Vitamine C is cofactor van prolyl- en lysylhydroxylase, die collageen stabiel maken. Het is ook een wateroplosbare antioxidant. Honden en katten maken het in de lever uit glucose.

Vrije radicalen zijn moleculen met een ongepaard elektron, waardoor ze snel reageren. Ze ontstaan onder meer bij de energieproductie in de cel en hebben ook een functie als signaalstof.

Wasesters zijn een opslagvorm van vet, onder meer bij het kreeftje Calanus finmarchicus. In visolie zitten de vetzuren in triglyceriden en in krillolie in fosfolipiden.

Kefirkorrels bestaan uit melkzuurbacteriën, azijnzuurbacteriën en gisten, in een matrix van polysachariden. Tijdens de fermentatie maken ze onder meer melkzuur, azijnzuur en koolzuur.

Withanoliden zijn stoffen met een steroïdachtige bouw die vooral in Withania somnifera voorkomen. Het gehalte verschilt per extract.

Zinkcarnosine is een verbinding van zink met carnosine, een klein molecuul van de aminozuren alanine en histidine. Zink is nodig voor veel enzymen en voor de deling van cellen.

Item added to cart.
0 items - € 0,00
Secret Link