NGD Care | Blog
Wat vlooienmiddelen echt doen met je dier
Feiten over pesticiden in pipetten en tabletten, en wat dat betekent voor de gezondheid van je hond of kat.
Stefan Veenstra, DVM · Geschatte leestijd: 4 minuten
Er zijn twee soorten middelen: de topicale pipet, die via de huid werkt, en de systemische tablet, die via het bloed werkt. Beide doen wat ze beloven. Maar de manier waarop heeft gevolgen die verder reiken dan de vlo.
740x hoger dan het no-effect niveau: fipronil-concentratie in de vacht van een behandelde hond [PAN Europe, 2021] | 86,8% van de met fluralaner (Bravecto) behandelde honden rapporteerde een bijwerking [Dodds & Aronson, 2020] | 39.148 bijwerkingenmeldingen bij de EMA voor isoxazoline-producten 2013–2019, waarvan tot 55% epileptische aanvallen |
Fipronil en permethrin: weken op de huid
Een spot-on pipet verspreidt zich via de talgklieren over de volledige huid en vacht. Dat klinkt gericht, maar de stof zit daarmee ook op de handen van iedereen die het dier aait, op de bank, en via bad- of regenwater in de waterafvoer.
Fipronil blokkeert GABA-receptoren in het zenuwstelsel van insecten. Diezelfde receptoren zijn aanwezig in zoogdieren. Het systeem is selectiever voor insecten, maar niet exclusief. Bij herhaalde blootstelling is leverbelasting gedocumenteerd en classificeert de EPA fipronil als mogelijke humane carcinogeen.
Permethrin, dat in veel hondenpipetten zit als versterkende stof, is acuut giftig voor katten en verstoort bij herhaalde blootstelling de darmmicrobiota significant, ook bij honden.
In huishoudens met zowel honden als katten: een permethrin-pipet op de hond kan via lichaamscontact fatale neurologische schade veroorzaken bij een kat die hetzelfde slaapoppervlak deelt.
Isoxazolines: maanden in het bloed
De kauwtablet (Bravecto, NexGard, Simparica, Credelio) werkt anders: de werkzame stof circuleert maandenlang door het bloed. De vlo sterft pas als ze bijt. Het middel belaadt nieren, lever en zenuwstelsel structureel gedurende de volledige werkingsperiode.
Een studie uit 2023 toonde aan dat fluralaner accumuleert in de vetomhulsels van cellen en hoge lokale concentraties kan bereiken in membranen en organen. In de klinische praktijk zijn de meest voorkomende klachten atopie en gedragsveranderingen. Epilepsie wordt gemeld, maar lijkt in veel gevallen voort te komen uit de gevolgen op microbioom- en darmniveau.
In 2018 vaardigde de FDA een officieel veiligheidsbericht uit over isoxazoline-producten in verband met neurologische bijwerkingen, waaronder spiertrillingen, ataxie en epileptische aanvallen. Fabrikanten werden verplicht de etikettering aan te passen.
Microbioom, mitochondriën en cellen
Pesticiden verstoren het darmmicrobioom via drie mechanismen: directe remming van bacteriestammen, beschadiging van de tight junctions in de darmwand wat leidt tot verhoogde doorlaatbaarheid, en verstoring van de productie van korteketen vetzuren en andere essentiële metabolieten.
Daarnaast raken pesticiden de mitochondriën, de energiecentrales van elke cel. Permethrin induceert aantoonbaar oxidatieve stress, wat leidt tot schade aan mitochondriaal DNA en verminderde energieproductie. Dit verklaart deels de vermoeidheid en lusteloosheid die eigenaren na behandeling waarnemen en zelden koppelen aan het vlooienmiddel. In de praktijk is deze vermoeidheid soms nog maanden na de behandeling zichtbaar.
Onderzoek gepubliceerd in The ISME Journal (2023) toont dat pesticide-blootstelling bij diermodellen consistent leidt tot negatieve effecten op de darmmicrobiota, de fysiologie van de gastheer en gedragsstoornissen via de microbioom-darm-hersenas.
Verder dan het dier
PAN Europe publiceerde in 2021 haaranalyses waaruit bleek dat fipronil en permethrin aantoonbaar zijn in het haar van mensen zonder professionele pesticidblootstelling. De meest waarschijnlijke bron, aldus de onderzoekers: veterinaire pipetten. Haar slaat blootstelling op over zes maanden en is daarmee een directe biomarker voor chronische, laaggradige opname via het behandelde dier.
Wat de concentratie op het dier zelf betreft: bij een behandelde hond werd 18,5 mg/kg fipronil gemeten in de vacht, 740 keer hoger dan het no-effect-niveau van 0,025 mg/kg op basis van dieronderzoek. Iedereen die dat dier aanraakt, komt in contact met die belasting.
Via badwater en regenwater bereiken dezelfde stoffen oppervlaktewater en grondwater. Fipronil werd aangetoond in Nederlandse sloten en in gezuiverd rioolwater op concentraties die de EPA-grenswaarden voor waterorganismen overschrijden. De stof staat sinds 2021 op de EPA-kandidatenlijst voor mogelijke regulering in drinkwater.
Een alternatief dat werkt, zonder de chemische belasting
Je hoeft niet te kiezen tussen je dier beschermen en zijn gezondheid ontzien. NGD Care heeft twee producten ontwikkeld die effectief vlo- en teekwerend zijn op basis van plantaardige werkzame stoffen, zonder pesticiden, zonder belasting van het microbioom en zonder systemische bijwerkingen.
Voor honden & omgeving Flea & Tick Support IntenseHogere concentratie essentiële oliën voor effectieve bescherming van hond en directe leefomgeving. Geschikt als omgevingsspray en voor gebruik op de hond. | Speciaal voor katten Flea & Tick Support GentleGeformuleerd met een microdosering essentiële oliën die absoluut veilig is voor katten. Effectief en mild, zonder de risico’s van permethrin of isoxazolines. |
Vergeet de omgeving niet: 95% van de vlooienlevenscyclus speelt zich af in huis, niet op het dier. Beide producten zijn ook inzetbaar als omgevingsspray. Wil je meer weten over een stappenplan om vlooien op een natuurlijke manier weg te krijgen uit huis en dier. Lees hier onze andere blog.
Wil je de volledige wetenschappelijke onderbouwing lezen, inclusief alle literatuurverwijzingen naar de FDA, EMA, EPA en peer-reviewed studies? Het volledige artikel staat op stefanveenstra.nl.
Bronnen: FDA (2018/2019), EMA bijwerkingendatabase (2013–2019), PAN Europe haaronderzoek (2021), Dodds & Aronson (2020), Javurek et al. (2023), Garg et al. (2024), Goh et al. (2017), Tennekes (2018), Ccanccapa-Cartagena et al. (2024), Bexfield et al. (2021). Volledige literatuurlijst via stefanveenstra.nl.